نگاه دوم

 چابهار کربلا بود ...

چه زيبا گفته شد كه: «كل يوم عاشورا و كل ارض كربلا» ماهيت كربلا در عاشوراي 16 هجري، رويارويي تمام عيار جبهه حق با جبهه باطل بود و به استناد روايت مذكور اين رويارويي در هر زمان و مكاني ديگر قابليت تكرار دارد. اساساً زندگي بشر عرصه نبردها و رويارويي ها بوده و زيباترين اين رويارويي ها، رويارويي حق و باطل است. در اين صحنه است كه انسان ها محك خورده و خداپرستان و دينداران واقعي و آنان كه به دنبال عمل صالح براي رستگار شدن مي باشند از ديگران متمايز مي گردند. اين صحنه را خداوند در دومين آيه از سوره مباركه ملك اين گونه ترسيم مي نمايد: «هوالذي خلق الموت و الحيوه ليبلوكم ايكم احسن عملاً» آري اين حيات و مرگ براي آن است تا همه ما براي انجام اعمال نيكو مورد امتحان قرار گيريم. پيامبر اسلام كه رحمه للعالمين است از جانب حق مأمور هدايت مردم گرديد و فرمود: «قولوا لا اله الا الله تفلحوا» همه بر اين اعتقاد هستيم كه عاشورائيان همراه مولا و مقتداي خود حضرت امام حسين(ع) رستگارانند و بر همين مبنا در پايان زيارت شهداي كربلا مي گوييم: «فياليتني كنت معكم فافوز معكم» در صحنه كربلا كساني كه با امام حسين(ع) مبارزه كرده و در جبهه مقابل قرار داشتند به دو دسته كلي تقسيم مي شوند. گروهي كه حسين(ع) را مي شناختند ولي به خاطر دنياي خود با او جنگيدند. اما گروهي هم بر اين تصور بودند كه يزيد اميرالمومنين است و حسين خارجي و بايد با كسي كه عليه اميرالمومنين خروج كرده جنگيد و اين جنگ را مقدس دانسته و بهاي آن را نيز بهشت مي پنداشتند. در همين شرايط و فضاي فتنه آلود بود كه عمر سعد كه در پي حكومت ري بود، خطاب به جماعتي از جنس گروه دوم گفت: «يا خيل الله» اي لشكريان خدا، سوار شويد و حركت كنيد. عمر سعد به آنان بشارت بهشت هم داد. عجبا، كار به جايي رسيده بود كه مردماني كه بايد با تأسي و اقتداي به حسين(ع) به بهشت مي رسيدند، اين گونه مي پنداشتند كه بهشت بهاي كشتن حسين است! تأمل در اين فضا و افكار و باورهاي غلط نشان مي دهد كه چگونه طي نيم قرن، دنياگران موفق گرديدند با نام اسلام به اسلام ضربه بزنند، و اما اين مسير همچنان ادامه دارد، چرا كه كل يوم عاشورا و كل ارض كربلاست. اكنون كساني كه با جمهوري اسلامي و ملت مسلمان و انقلابي ايران مقابله مي كنند به دو گروه و دسته كلي تقسيم مي شوند. گروهي كه دنبال دنياي خود بوده و جمهوري اسلامي ايران را مانع بزرگي بر سر راه دنياي خود مي بينند. اما گروهي هم هستند كه جنگ با جمهوري اسلامي و ملت همراه با آن را يك جهاد پنداشته و بهاي اين جهاد را نيز بهشت مي دانند. كساني كه امروز در ايران اسلامي و به ويژه در مناطق شرقي كشور با عمليات انتحاري دست به جنايات تروريستي مي زنند از اين دسته اند. آري سردار سرافراز سپاه اسلام سردار شوشتري را به شهادت مي رسانند، در مسجد علي ابن ابيطالب(ع) زاهدان، در مسجد جامع زاهدان و اينك در جمع عزاداران حسيني در روز تاسوعا در چابهار دست به جنايت زده و خود را نيز به هلاكت مي رسانند، با اين تصور و توهم كه بهاي كار آنان بهشت است و با همين توهم است كه نام «جنت طلب» را بر خود گذاشته اند. اين جماعت وهابي بايد به اين نكته توجه كنند كه آن گروهي كه آنان به آن تعلق دارند و نام «جندالله» بر او نهاده اند در واقع چيزي جز «جندالشيطان» نيست. اين چه جنداللهي است كه امروز گردانندگان اصلي آن سر در آخور آمريكا و رژيم صهيونيستي و استعمار پير انگليس دارند. اعترافات عبدالمالك ريگي معدوم را به ياد آورند كه او چگونه از ارتباطات با آمريكا و صهيونيست ها سخن به ميان آورد..
آيا يهود و نصارا امروز خيرخواه مسلمين شده اند كه اين گونه به گروهي چون جندالشيطان كمك مي كنند تا با جمهوري اسلامي مبارزه شود و آن هم با اين تصور غلط كه جنگ با جمهوري اسلامي و حاميان و وفاداران به نظام اسلامي در ايران يك جهاد است. در اين شرايط وظيفه علماي اهل سنت به ويژه در ايران بسيار سنگين است. آنان به خوبي مي دانند كه وهابيت يك جريان انحرافي ضد اسلام است و اكنون زمام امور آنان در دستان دشمنان اسلام قرار دارد. آنان به خوبي مي دانند كه تفكر وهابي را در جهان اسلام ديروز انگليسي ها ترويج كرده و امروز آمريكايي ها و صهيونيست ها به دنبال ترويج آن مي باشند. آنان مي دانند كه مثلث شوم آمريكا، رژيم صهيونيستي و انگليس دشمنان اصلي اسلام و مسلمين هستند. بنابراين همانگونه كه در تشيع، جريان انحرافي بهائيت كه آن نيز دست پرورده استعمار و به ويژه انگليس بود طرد گرديد و منزوي شد، بر دوش برادران اهل سنت و علماي آنان اين مسئوليت سنگين قرار دارد كه جريان انحرافي وهابيت را محكوم كرده و طرد نمايند و مانع از رشد عقايد باطل آنان گردند. امروز دشمنان در پي اختلاف افكني ديني و مذهبي در بين مسلمانان هستند و حادثه غم بار چابهار كه عده اي از عزاداران حسيني در آن به خاك و خون غلطيدند و به شهادت رسيدند، هدفي جز رو در روي هم قرار دادن مسلمانان را ندارد. افراد اصلي پشت اين حوادث به دنبال دنياي خود هستند و صد حيف كه عده اي جاهل و نادان با تصور تأمين آخرت خويش نردبان دنياي دنياگرايان ستمگر و ضد خدا و قرآن شده اند. در اين شرايط، آيا وظيفه اي سنگين تر از آگاه ساختن اين جماعت نسبت به جهل و ناداني و باورهاي غلط شان برعهده علماي اهل سنت مي باشد. علماي اهل سنت بايد بدانند كه براي مقابله با افكار و عقايد باطل و انحرافي جماعت وهابي كه وحدت مسلمين را نشانه رفته است در پيشگاه حضرت حق مسئول بوده و بايد پاسخگو باشند. در پايان ذكر اين نكته ضروري است كه همگان بدانند اين قبيل جنايات و ريختن خون بي گناهان نه تنها خدشه اي بر نظام اسلامي وارد نمي كند، بلكه پايه هاي اين نظام را مستحكم تر كرده و اراده مردم مسلمان و انقلابي ايران در دفاع از آن را قوي تر مي نمايد.